Tłusty róż

W portowym mieście pustoszonym przez tajemniczą zarazę pewna kobieta próbuje zrozumieć, dlaczego jej świat się rozpada. Zakwitające algi zatruły wcześniej krystalicznie czyste powietrze płynące znad wody, a na ulicach szaleje śmiercionośny czerwony wiatr. W głębi lądu, gdzie schronili się najbogatsi mieszkańcy, tajemnicza korporacja produkuje jedyne pożywienie, na które stać każdego – obrzydliwą różową pastę sporządzoną z nieznanych składników. W krótkich, rozpaczliwych przerwach między śmiertelnie groźnymi burzami narratorka uparcie próbuje ratować resztki relacji międzyludzkich: z trudną, kruchą matką z byłym mężem, którego wciąż darzy uczuciem z niełatwym w wychowaniu chłopcem, którym się opiekuje, ponieważ rodzice odesłali go, gdy zbliżało się niebezpieczeństwo. Choć warunki na zewnątrz coraz bardziej się pogarszają, brakuje prądu i jedzenia, bohaterka tylko utwierdza się w przekonaniu, że musi zostać na miejscu – nawet jeśli oznacza to, że zostanie porzucona.

Poruszająca elegia dla bezpiecznego, czystego świata mimo wszystko podnosi na duchu dzięki humorowi i uporowi głównej bohaterki. To niezwykła historia o tym, jak łączą się miłość, odpowiedzialność i walka o przetrwanie, jak również o pięknie i kruchości najbardziej intymnych ludzkich relacji.
&nbsp
&nbsp
„Mocna i pięknie napisana, poruszająca lektura, która realizuje przerażająco przekonujący scenariusz bliskiej przyszłości. Czytelnik współodczuwa ból i smutek narratorki – opiekunki, córki i byłej kochanki.”
„The Guardian”
&nbsp
„Tłusty róż” zaczyna się od duszącego poczucia zagłady… to oszałamiająco mroczna powieść, ale piękna. Proza Fernandy Trías doskonale oddaje obraz życia podczas epidemii.”
„Kirkus Reviews”
&nbsp
„Tłusty róż” to dystopia aż nazbyt bliska nam wszystkim. Ludzkie powiązania i smutek z powodu końca są tu ważniejsze niż jakiekolwiek wyjaśnienia mgły i choroby, które wszystko okrywają. Precyzyjne i poetyckie pisarstwo Trías zmienia tę piękną powieść w toksyczny sen, w medytację nad ruinami, osamotnionymi ciałami i porzuceniem.”
Mariana Enríquez, autorka książek „Nasza część nocy”, jak również „To, co utraciłyśmy w ogniu”, „Niebezpieczeństwa palenia w łóżku”, „Ktoś chodzi po twoim grobie”
&nbsp
„Tłusty róż” przyciąga coraz bardziej klaustrofobiczną atmosferą, a Trías wnikliwie bada urazy, które narastają w relacjach matka–córka, w rozpadającym się małżeństwie i w pracy związanej z opieką nad dziećmi.”
„Publishers Weekly”
&nbsp
„Upiornie spokojna narratorka, która opowiada w pozornie lekki sposób o doświadczeniach granicznych, wciąga czytelnika w tę historię niespiesznym tempem, niepokojąco prawdopodobną fabułą, silnym głosem i skupieniem na małych, pięknych momentach życia pośród katastrofy. Powieść Trías będzie prześladować czytelników długo po tym, jak przewrócą ostatnią stronę.”
„Library Journal”
&nbsp
„Dystopijne dzieło godne J.G. Ballarda, w którym nawet w beznadziei pozostaje migoczący odłamek wiary lub pogodzenia się z losem.”
„The Irish Times”
&nbsp
„Jak lekko zniekształcające lustro, „Tłusty róż” odbija obraz umierającego świata. W tym tajemniczym kraju, opuszczonym przez Boga i rząd, jedyną pociechą jest współczucie i cichy heroizm kilku istot ludzkich. Swoimi skrupulatnymi opisami i bolesną przejrzystością opowieści Fernanda Trías zanurza nas w dystopii, która rozprzestrzenia się wokół jak trujący zapach wyrafinowanych perfum.”
Guadalupe Nettel, autorka powieści „Jedyna córka”