Tożsamość Międzymorza

Tożsamość Międzymorza to swoiste opus magnum historiozoficzno kulturowej refleksji Leszka Szarugi, pisarza, współpracownika Jerzego Giedroycia i profesora w Instytucie Stosunków Interkulturowych Europy Środkowo-Wschodniej UW. Książka jest opisem powstawania i dziejów tego terytorium Europy, które od końca XVIII wieku do roku 1989 obejmowało kraje pozbawione – wyłączając krótką pauzę okresu międzywojennego – bytu politycznego. Tłem losów Międzymorza są dzieje Europy Zachodniej oraz Rosji i Imperium Osmańskiego (w jego części europejskiej) widziane przede wszystkim z perspektywy krajów, które utraciły swą suwerenność w okresie kształtowania się w XIX wieku nowożytnych państw narodowych, nie mogły zatem stać się pełnoprawnymi uczestnikami życia politycznego. Całość dopełniona jest esejami podnoszącymi różne aspekty życia społeczeństw Międzymorza oraz dziennikiem lektur środkowoeuropejskich utworów literackich powstałych już po roku 1989.